X
تبلیغات
مولود
تاريخ : چهارشنبه بیستم فروردین 1393 | 17:24 | نویسنده : مولود

 

هوا چقدر خوب و دو نفره ست ...

من هستم و خدا ...

و در جاده ی زندگی ، صورتم مهمان نسیمی که معطر شده از امید ...

به خودم میگم : هیچ چیز ارزش این رو نداره که دستم رو از دستان مهربون خدا بکشم بیرون و بگذارم تو دست غیر خدا ...

راستی اونکه دستان مهربان خدا رو به غیر او فروخت غیر از افسوس چه چیزی رو بدست آورد ؟

 

الهی پشت دیوار گناهانم بنویس جوانی
 
یا ستار العیوب
 
 
التماس دعا

                              



تاريخ : یکشنبه بیست و دوم دی 1392 | 20:36 | نویسنده : مولود


وقتی مامانم خونه نیست یکی از تفریحات سالمم اینه که میرم

در یخچال رو اینقدر باز میزارم تا صدای آلارمش در بیاد

بعد میگم : حالا هی زر بزن هیشکی به دادت نمی رسه[نیشخند][زبان][خنده]


سالاد الویه از افتادگی و خاکی بودنشه که خودشو جزو سالادا حساب میکنه !

وگرنه دو هیچ از آبگوشت جلوئه ![نیشخند][زبان][خنده]


مورد داشتیم خارجیه به مخاطب خاصش گفته:i love u (دوستت دارم)

مخاصب خاصشم برگشته بهش گفته:i love me too (منم خودمو دوست دارم)

اصن لامصب عشقا پوشالى شدن…[نیشخند][زبان][خنده]


شوهر خالم توی چشم پزشکی به دختر خاله‌م تقلب رسونده

دکتره بیرونش کرده[نیشخند][زبان][خنده]


رفتم دکتر میگم سِک سِکَم بند نمی یاد ‫

یه دخدر بدون آرایش نشونم داد ‫ از ترس سِک سِکم بند اومد ‫

اما الان از ترس خابم نمیبره[نیشخند][زبان][خنده]



                    



                                   [گل]ببخشید دیگه ... خواستم یه کم بخندید[گل]


                                                  [گل]  التماس دعا[گل]





تاريخ : جمعه دهم آبان 1392 | 14:38 | نویسنده : مولود

محرم تو راهه و من همونم که بودم ...

دلم می خواست اون قدر خوب باشم که تو ماه محرم بتونم سرم رو بلند

کنم و آسوده خاطر بگم یا حسین

یا امام حسین شفیعمون باش هر چند لایق شفاعت نیستیم

     

نازم آن آموزگاري را که در يک نصف روز

دانش‌آموزان عالم را همه دانا کند

ابتدا قانون آزادي نويسد بر زمين

بعد از آن با خون هفتاد و دو تن امضا کند

 

 

 

فرا رسیدن ایام محرم رو تسلیت می گم

التماس دعا

 



تاريخ : دوشنبه هفدهم تیر 1392 | 12:26 | نویسنده : مولود

امسال ماه رمضان می تونه یه ماه تازه باشه

واسه تغییر و تحول

واسه از نو زنده شدن و زندگی کردن

می تونه یه تولد دوباره باشه

میشه تو این ماه عاشق شد و عاشقانه زندگی کرد

خدا رو هر چه بیشتر حس کرد و بهش نزدیک و نزدیک تر شد

می شه اگه عهد نبستی ... ببندی و اگر بستی ... محکم ترش کنی

می تونی یه آدم دیگه باشی ... که خودش و بنده هاش عاشقت باشن

بیا سعی کنیم خوب باشیم

بیا سعی کنیم خوب باشیم

بیا سعی کنیم خوب باشیم

دل نشکنیم

دل نشکنیم

دل نشکنیم

                     

 

                    پی نوشت ۱: خدایا  ... کمکمون کن و  تنهامون نذار

                    پی نوشت ۲:خدایا ... خدایا ... خدایا ...

                    پی نوشت ۳: التماس دعا[گل]

                  

 



تاريخ : شنبه هجدهم خرداد 1392 | 16:24 | نویسنده : مولود
                                

 

                                       سلام

 

 

                           

 

                           به زودی در این مکان پست زده می شود

 

                                            التماس دعا

 

                                



تاريخ : چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391 | 20:32 | نویسنده : مولود

 

همیشه به قداست چشمهای توایمان دارم چه کسی چشمهای تو را رنگ کرده است

چه وقت دیگر گیتی تواند چون تویی خلق کند؟فرشته ای فقط در قالب یک انسان

تمام دارایی من قلبی است که در سینه دارم و برای تو می تپد ، آن را به تو تقدیم میکنم

فقط ساده می توانم بگویم تولدت مبارک

همسر مهربانم دوستت دارم

 

التماس دعا

 



تاريخ : شنبه بیست و دوم مهر 1391 | 22:26 | نویسنده : مولود

 

به تو می اندیشم ... ای سراپا همه خوبی

تک و تنها به تو می اندیشم

همه وقت ... همه جا

من به هر حال که باشم به تو می اندیشم

تو بدان این را ... تنها تو بدان

تو بیا

تو بمان با من ... تنها تو بمان

 

          

 

 پی نوشت ۱ : روزهای قشنگیه

پی نوشت ۲:با تو همه چیز قشنگه

پی نوشت ۳:التماس دعا

 

 

 



تاريخ : جمعه بیست و هفتم مرداد 1391 | 16:18 | نویسنده : مولود
 

در برنامه ی گفتگوی تنهایی از یه بازیگر واقعیتی شنیدم ... بسیار دلنشین

بنده ی خوب خدا بودن سخت نیست بخدا سخت نیست ... فقط کافیه از دیوار مردم بالا نری ...

برای اینکه رو صندلی دیگری بشینی صندلیشو از زیر پاش نکشی ...

بیایم سعی کنیم بنده ی خوب خدا باشیم

                         

 

                                                            التماس دعا



تاريخ : سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 | 14:41 | نویسنده : مولود
 

۱. یکی از دوستانم که مانتویی بود ازدواج کرد شوهرش از او خواست که چادری شود و شد..

2. آن یکی به خواسته ی دوست پسرش چادری شد..

3. آن یکی دیگر پدرش گفته بود که اگر چادر سر نکند حق ندارد پایش را از خانه بیرون بگذارد...

4. آن یکی که خیلی هم تحصیل کرده بود به خاطر حجاب و پوشش نامناسبش کار مناسبی که

درخور تحصیلاتش باشد گیرش نمی آمد...چادری شد و همزمان استخدام..!!!

5. آن یکی از خانواده ی اصیل و نجیبی بود ..با این که دختر صاف و دل پاکی بود..

اما حجاب خوبی نداشت...خواستگاران فراوانی داشت..

ولی او از اینکه خواستگارها به اندام زیبا و لباس های زیبایش توجه می کردند

خوشش نمی آمد...زیبایی هایش را با چادر پوشاند...و شاهزاده ی نجیب روهایش را یافت..

مردی نجیب و با اصالت...

6.آن یکی درسش زیاد خوب نبود...برای اینکه در چشم معلم و استاد باشد چادری شد..

و شاگرد اول کلاس..!!

آن یکی...

آن یکی...

آن یکی چون خدایش گفته بود " بپوشان خود را از دید نامحرم " قربة الی الله گفت..

و چادر به سر کرد...

بعد از سالها....

1. دوستی که به خواست همسرش چادری شد...مدتی بعد از عقدشان شوهرش به او گفت که

هر وقت باردار شد می تواند دیگر چادر سر نکند...

عروس خانوم باردار شد..و برای اینکه چادر دست و بالش را نگیرد دیگر چادر سر نکرد...

2.دوست پسر دخترک دیگر اورا نخواست و دخترک نیز چادر را...

3.آن یکی با مردی ازدواج کرد که از چادر خوشش نمی آمد..

و حالا نیز حرف شوهر ارجحیت داشت بر حرف پدر..و دخترک هم از خدا خواسته...

4. آن دوست تحصیل کرده هم وقتی حسابی ریشه اش را در دولت محکم کرد..

دیگر چادرش به کارش نیامد...

5. دوست دل پاکِ بدحجابِ بعدا چادری شده...آن چنان خودش را در دل مرد نجیب جا کرد...

و مردک را چنان توجیه کرد که چادر نشان بی اعتمادی مرد نسبت  به زنش است و یواش یواش....

6.دخترکِ چادریِ شاگرد اولِ کلاس...چادرش تا فارغ التحصیلی اش به زور دوام آورد..

و بعد از فارغ التحصیلی دیگر نیازی به چادر سر کردنش نبود...

آن یکی ها هم یک به یک....

آن دخترک که حرف خدایش را لبیک گفت...

چادرش معرفتش را بالا برد..اوج گرفت تا آسمان....و خدایی شد..لباسش...کلامش...رفتارش..

همه ی امورش خدایی شد...

 

                                                     التماس دعا

 



تاريخ : شنبه نوزدهم فروردین 1391 | 22:51 | نویسنده : مولود
 

سلام به همه دوستای خوبم

دیدم خیلی وقته پست نزدم گفتم بیام و بنویسم ...

معنای زنده بودن من با تو بودن است

نزدیک ..دور...

رها ... اسیر

دلتنگ... شاد

آن لحظه که بی تو سر آید مرا ...مباد

 

                             "فریدون مشیری"

 

                               

 

 این روزها...

                                        التماس دعا



تاريخ : شنبه بیست و هفتم اسفند 1390 | 17:33 | نویسنده : مولود

 

سال 90 هم داره می ره ... با همه قشنگی هاش و زشتی هاش ... با همه شیرینی هاش و تلخی

هاش ...با همه شادی هاش و غصه هاش

سال 90 برای من سال خوبی بوده ... سالی سرشار از خاطره ... و بیشتر خاطراتیکه با یاد آوریشون خدا رو

بیشتر احساس می کنم

خاطرات تلخ رو میگذارم کنار و اما چند خاطره خوب از این سال :

سفر به خونه خدا ... یه سفر معنوی ... سفری که تو اون فقط خودتی و خودت ...خودتی و خدا و داری تمام

تلاشتو میکنی که دور بشی از چیزهایی که خیلی به درداون دنیات نمی خورن... خدایا ازت ممنونم که منو

به خونت دعوت کردی ... ممنونم که بهم آرامش هدیه کردی ...ازت ممنونم

یه جریان قشنگ ...  جریان  و نه اتفاق ...چون عزیزی بهم میگه به جای اتفاق بگو جریان ...چرا که جریان

ادامه داره و جاریه ...اما اتفاق لحظه ایه ...  خدایا ازت ممنونم به خاطر این  جریان قشنگ

و سرآخر دفاع وپایان پایان نامه درسی ... با یه نتیجه رضایت بخش ... خدایا ازت ممنونم

خدایا ازت ممنونم به خاطر هر آنچه که به من دادی و ندادی

که همیشه و همه جا باهامی و تنهام نمیذاری

بابت همه مهربونی هات ...

ازت ممنونم

 

                                

 

پی نوشت 1: بیایم در سال جدید کینه ها رو دور بریزیم ... یا بهتربگم خصلت کینه ای بودن رو از خودمون دور

کنیم ... بیایم با هم مهربون تر از قبل باشیم ... بیایم...

پی نوشت 2: ای کاش  به انتظار ننشینیم ...بلکه با تمام وجود بایستیم العجل یا مولا ... العجل یا

مولا ...العجل یا مولا

پی نوشت 3: التماس دعا



تاريخ : شنبه بیستم اسفند 1390 | 14:38 | نویسنده : مولود
 

وقتی بچه بودم ... در یک شهر غریب به اتفاق دختر خالم گم شدیم  خیلی ترسیده بودیم

دختر خالم هی می رفت این طرف و اون طرف و بعد وقتی می دید آثاری از مامانامون نیست ...

می خندید!!! اما من گریه می کردم و مامانمو می خواستم تواون چند لحظه خیلی بهم سخت

گذشت ... اون موقع تلفن همراهی هم در کار نبود که بتونیم پیداشون کنیم خلاصه اینکه مثل

همیشه خدا به دادمون رسید و اونا ما رو پیدا کردن ... از اون زمان به بعد تا یه مدتی از گم شدن

می ترسیدم

اما حالا از گم شدن نمی ترسم ... چون وقتی گم می شم ... با پرسیدن از دیگران ... راهمو پیدا

می کنم ... من الان از این می ترسم که خودمو گم کنم و گاهی هم پیش اومده و میاد که این

اتفاق برام بیفته  ... این جاست که خدا تو رو و یا کسی مثل تو رو وسیله قرار می ده که نگذاره این اتفاق

بیفته...

 خدایا ... نگذار هیچ وقت خودمو گم کنم...

 

                                    

 

 پی نوشت ۱: وقتی زندگی صد دلیل برای گریه کردن به تو نشون می ده تو هزار دلیل برای خندیدن

به اون نشون بده...

 پی نوشت ۲: وقتی وجود خدا باورت بشه... خدا یه نقطه میذاره زیر باورت و می شه یاورت...

پی نوشت ۳: یعنی فیلم جدایی نادر از سیمین این قدر متفاوت با دیگر فیلم های ایرانی بوده که

جایزه اسکاربهش تعلق بگیره ... بیاین یه لحظه فقط یه لحظه منطقی فکرکنیم  و خودمونو به خواب نزنیم

 پی نوشت ۴: التماس دعا

                        



تاريخ : پنجشنبه یازدهم اسفند 1390 | 17:28 | نویسنده : مولود
 

فقط به خاطر شاد کردن تو ...

دانشجویی می گفت : در سال اول که شروع به خواندن فلسفه کردیم ... هم استاد و هم

شاگردان مطالب را درک نموده می فهمیدیم.

در سال دوم ... فقط استاد می فهمید و ما نمی فهمیدیم ... اما در سال سوم نه او می فهمید

چه می گوید و نه ما می فهمیدیم چه می خوانیم !!!

 

معلمی می گفت : شما مردم از فرط جهل و نادانی قدر بعضی چیز ها را نمی دانید ... مثلا خورشید

را بر ماه ترجیح می دهید و حال آنکه ماه در شب تار مثل چراغ همه جا را روشن می کند و به دردمان

می خورد ...اما خورشید در روز که هیچ احتیاجی به آن نداریم در می آید!!!

 

از کتابفروشی پرسیدند : وضع کسب و کارت چگونه است؟گفت:بسیار بد ...چون آنهایی که پول

دارند ...سواد ندارند ... آنهایی که سواد دارند...پول ندارند !!!

 

پی نوشت ۱: التماس دعا

پی نوشت ۲:التماس دعا

پی نوشت ۳: التماس دعا

 



تاريخ : جمعه بیست و یکم بهمن 1390 | 12:3 | نویسنده : مولود
 

امشب سخن از جان جهان باید گفت

توصیف رسول انس و جان باید گفت

در شام ولادت دو قطب عالم

تبریک به صاحب الزمان باید گفت

میلاد نبی اکرم (ص) و امام صادق(ع) مبارک

 

پی نوشت ۱ : ۲۲ بهمن ، بر همه دوستان مبارک باد

پی نوشت ۲: پروردگارا ، آرامش را همچون دانه ها ی برف ، آرام و بی صدا بر سرزمین قلب کسانی که

برایم عزیز هستند ، جاری بگردان.

پی نوشت ۳: التماس دعا

 



تاريخ : جمعه هفتم بهمن 1390 | 17:40 | نویسنده : مولود
خدا همگیشون رو غرق رحمت کنه

پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها

از پدربزرگ پدریم خاطره ای تو ذهنم نمونده ... وقتی خیلی بچه بودم ماها رو ترک کرد و رفت ...

با این که ازت خاطره ای ندارم امادلم برات تنگ شده

مادربزرگ پدریم که بین بچه های فامیل معروف بود به مارجان (یعنی مامان جان) ... الان کجایی ؟

مهربونی هات همیشه در خاطرم می مونه ... یادم نمی ره زنده بودی و داغ پسرت رو دیدی ... راستی

یاد اون خاطره ای افتادم که تو حسابی ترسیده بودی و داد می زدی و می گفتی وای وای وای ... یاد

اون روزی که یکی از پسرهای شیطون فامیل به صورتش سس زد که پیشت وانمود کنه صورتش خونی شده

و بترسوندت و خودش رو محکم رو زمین انداخت و من که دیدم تو وحشت زده شدی ...سریع گفتم ...مارجان

این داره اذیتت میکنه و صورتش خونی نیست  و تو دلت بالا اومد و یه نفس راحت کشیدی ... یادم نمیره

به پیتزا می گفتی پیپزا و یادم نمی ره چطوری داشتی به من و داداشیم یاد می دادی که وقتی میرید

عکاسی چطور بنشینید و عکس بگیرید و ما دوتا همش

دلم برات تنگ شده

خانوم جون و آقاجون (مادربزرگ و پدربزرگ پدریم) ....سیده خانوم ... خانوم جون ...یادم نمیره به اتفاق

بزرگ تر ها و بچه ها ی فامیل دورت جمع می شدیم و می خندیدیم و خوش بودیم ... عید غدیر که می شد

همه میومدن پیشت و ازت عیدی می خواستن ... وقتی گاهی حالت روبراه بود و توانشو داشتی میومدی

خونه ما و به پشتی تکیه می دادی و برامون حرف می زدی و اون لبخند معصومانت همیشه در خاطرمه

دلم برات تنگ شده

آقاجون و مهربونی هاش ... آقاجون و شوخی هاش ... آقا جون و خنده هاش ... آقاجون و دنیای قشنگش

آقاجون ...آقاجون... آقا جون ... یادم نمی ره اون روزی که وقتی خاله اسم خانوم جون رو برد ... تو گریت گرفت

و بعد از یه مدت کمی تو هم رفتی پیش خانوم جون ... قربون اون دل تنگت

دلم برات تنگ شده

 

                                    

 

  پی نوشت ۱: زندگی قصه مرد یخ فروشی است که از او پرسیدند فروختی ؟ گفت : نخریدند ... آب شد...

  پی نوشت ۲: هر کجا هستی باش ... آسمانت آبی و تمام دلت از غصه دنیاخالی

  پی نوشت ۳: التماس دعا



تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم دی 1390 | 14:39 | نویسنده : مولود
 

پرنده بر شانه های انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت :"اما من درخت نیستم .

 تو نمی توانی روی شانه های من آشیانه بسازی"

پرنده گفت: "من فرق درخت ها و آدم ها را خوب می دانم . اما گاهی پرنده ها و آدم ها را اشتباه می گیرم"

انسان خندید و به نظرش این خنده دارترین اشتباه ممکن بود.

پرنده گفت: "راستی چرا پر زدن را کنار گذاشتی ؟"انسان منظور پرنده را نفهمید ... اما باز هم خندید.

پرنده گفت:" نمی دانی تو آسمان چه قدر جای تو خالیست."انسان دیگر نخندید.انگار ته ته خاطراتش

 چیزی را به یاد آورد. چیزی که نمی دانست چیست. شاید یک آبی دور . یک اوج دوست داشتنی.

پرنده گفت:" غیر از تو پرنده های دیگری را هم می شناسم که پر زدن از یادشان رفته است.درست

است که پرواز برای یک پرنده ضرورت است  اما اگر تمرین نکند فراموش می شود."

پرنده این را گفت و پر زد .انسان رد پرنده را دنبال کرد تا اینکه چشمش به یک آبی بزرگ افتاد و به

یاد آورد روزی نام این آبی بزرگ بالای سرش  آسمان بود و چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد.

آن وقت خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت :" یادت می آید ... تو را با دو بال

و دو پا آفریده بودم ؟زمین و آسمان هر دو برای تو بود . اما تو آسمان را ندیدی . راستی عزیزم ...

بال هایت را کجا جا گذاشته ای ؟"

انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد .آن وقت رو به خدا کرد و گریست.

 

                           "  عرفان نظر آهاری "

                   

                      

 

  پی نوشت ۱: کمال نامردیه حدود دو ساعت و اندی وقت بگذاری و یه درس زبان رو بخونی ... بعد که خوندی

  متوجه بشی ... اون درس برای ترم گذشته بود و تو اشتباها نشستی و اونو خوندی ... وقتی زهرا فومنی

  بهم زنگ زد و ماجرا رو برام تعریف کرد ... کلی خندیدم و روحیم شاد شد...

  پی نوشت ۲: من به خود می بالم که در این عصر یخی ... دوستی دارم که دلش آیینه خورشید است.

  پی نوشت ۳:التماس دعا



تاريخ : پنجشنبه پانزدهم دی 1390 | 15:48 | نویسنده : مولود
 

این روز ها یه کم سرم شلوغه  ...البته تا باشه از این شلوغی ها ... درگیر کار پایان نامم هستم و عزمم رو

جزم کردم که به امید خدا و با توکل به خودش بتونم تا اسفند دفاع کنم و بعد از اون فریاد آزادی سر بدم و یه

جورایی مثل بوتیمار(همون زهرا فومنی خودمون) از زیر بار این مسئولیت سنگین رها بشم ...

کیفیت کار برام خیلی مهم بوده و همچنان هست و دوست دارم در نهایت کاری رو ارائه بدم که رضایت بخش

باشه .

انصافا در تهیه این نوشتار (با عنوان  بررسی دفاع اشتباه در اساسنامه Icc با نگاهی به حقوق ایران) نهایت

تلاشم رو کردم و در نوشتن خط به خط نوشتارم حرص خوردم و این حرص ریشش بر می گرده به اینکه دوست

داشتم و دارم که کارم یه کار خوب از آب در بیاد(که مخاطب با خوندنش به فکر بیفته) نه یک کار آبکی( که

مخاطب با خوندنش به نویسنده لعنت بفرسته).

خصلتمه ... یا کاری رو شروع نمی کنم یا وقتی شروع کنم تمام تلاشمو میکنم که نتیجه رضایت بخش باشه

و حالا ازتون می خوام برام از ته دل دعا کنید که بتونم در پایان نامه درسی و از اون مهم تر در پایان نامه زندگی

سر بلند باشم

 البته می شه گفت پایان نامه درسی خودش جزئی از پایان نامه زندگیه و رابطه ی بینشون اگر اشتباه نکنم

عموم خصوص مطلقه ...

 اگر اشتباه می کنم بهم بگید ... فلسفه و منطق خونا دارم درست می گم یا نه؟؟؟

 

                        

 

پی نوشت 1: دلم گرم خداوندیست که با دستان من گندم برای یاکریم خانه می ریزد ... چه بخشنده خدای

عاشقی دارم ... برایت من خدا را آرزو دارم...

پی نوشت 2: این روزها عجیب دلتنگم...

پی نوشت 3: به بابا جون می گم : بابایی ...یه کارت شارژ  ایرانسل برام بگیر ... می پرسه : شبانه یا

روزانه؟!!!

 پی نوشت 4: التماس دعا

 



تاريخ : شنبه سوم دی 1390 | 22:50 | نویسنده : مولود

 

همیشه وقتی می رفتم بانک یا حالا جاهای دیگه از زمین و زمان گله داشتم که چرا آدم ها نوبت رو رعایت نمی کنن

و همه جا و همه زمان پارتی بازی ... پارتی بازی ... پارتی بازی

امروز خودم گیر یه پارتی افتادم و با اینکه فقط 40 شماره مونده بود نوبت من برسه و شاید ده دقیقه نمونده بود که نوبتم

بشه پارتیه فیش منو واریز کرد و دستم داد... اون دو دقیقه ای که اون داشت فیش منو واریز می کرد از خودم بدم اومده بود

و با خودم می گفتم تویی که از پارتی بازی متنفری ... حالا چی شده که خودت ؟؟؟ من با اون آدم تو در بایستی گیر کردم و

یه دفعه فیش رو دادم دستش اول مقاومت کردم که ندم اما یه جورایی مجبور شدم... (چه توجیه مسخره ای...مجبور شدم!!!)

از خود بانک تا وقتی رسیدم خونه فکرم حسابی درگیر بود ... وقتی رسیدم خونه از پارتی بازی به حساب پارتیم حسابی دلخور

بودم ... ازش دلخور بودم که چرا پارتی من شده ... چرا به خودش اجازه داده که پارتی من بشه ؟اصلا من چرا

اجازه دادم اون پارتی من بشه؟چرا چرا چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مامانم که دیده بود دارم بابت این ماجرا حرص می خورم یه حرفی زد  که تا حدودی آروم شدم...

چرا آدم ها پارتی بازی می کنن؟

چراآدم ها دنبال پارتی می گردن؟

بیاین یه لحظه فقط یه لحظه به این فکر کنیم که ما یه پارتی داریم که همیشه و همه جا با ماست ...اونوقته که خیلی چیز ها برامون

تغییر می کنه ... خدا ...

مثلا ... دنیامون قشنگ تر می شه ... صداقت ... یکرنگی ...

 

                   

 

پی نوشت1: وقتی خدا دستهایش رااز پشت بر روی چشمانم گذاشت از لای انگشتانش آنقدر محو دیدن دنیا شدم که فراموش کردم منتظر است

نامش را صدا کنم...

پی نوشت 2: در ازدحام این همه سادگی عجیب ... عجیب است که تو چه ساده خوبی...

پی نوشت3:التماس دعا



تاريخ : سه شنبه بیست و دوم آذر 1390 | 16:4 | نویسنده : مولود
 

می گما ... گاهی آدما با رفتار زشتشون ناخواسته یا شاید هم خواسته به اطرافیانشون درس زندگی

می دن

سوم ابتدایی که بودم ... یه روز معلمم وقتی وارد کلاس شد ...مستقیم اومد به سمت تخت اول که

من و دوستام اون جا نشسته بودیم ... دستش رو بلند کرد و محکم زد تو سر دوستم ... من که علت

این حرکت رو نمی دونستم یکدفعه زدم زیر خنده اما چند ثانیه ای از خندم نگذشته بود که یکدفعه همون

حرکت به گونه ای بسیار دقیق نسبت به من هم صورت گرفت ... خدابیامرزدش ... زدم زیر گریه و حالا

جالب این جا بود اون دوستم که من براش خندیده بودم و خودش هم زخم خورده و قربانی ماجرا بود

داشت منو دلداری می داد و می گفت گریه نکن...

معلممون هم شروع کرد به توجیه کردن برای حرکت زنندش ... وگفت اینو زدم که یادتون بمونه باید همیشه

به معلمتون احترام بگذارید و هر وقت وارد کلاس می شه به احترامش پاشید....شما دو نفر به احترام من

بلند نشده بودید

از اون زمان بود که فهمیدم باید به احترام معلم جماعت بلند شد

یه دوستی داشتم که باهم داشتیم برای یک امتحان مهم می خوندیم... بماند چه امتحانی ... من زیاد باهاش

در ارتباط نبودم ...اون خودش همش بهم زنگ می زد و هی در مورد امتحان با من صحبت می کرد...من عادتمه

که وقتی یه امتحان مهم دارم سعی می کنم زیاد با کسانی که همون امتحانو دارن و خیر منو نمی خوان در

ارتباط نباشم چون معتقدم می خوان بهم استرس وارد کنن ...خلاصه گذشت و گذشت تا هردومون قبول

شدیم...رتبه من از اون بهتر بود...موقع انتخاب مکان رسید ...من انتخاب خودمو کرده بودم و هیچ کس

نمی تونست منو از انتخابم پشیمون کنه ...اون تا لحظه آخر زنگ زد و بهم گفت دقیق بگو انتخاب اولت

کجاست ...گفتم فلان جا ...گفت ای ول و باز گذشت و گذشت تا نتیجه اومد...این بار من بهش اس ام اس

زدم و بهش گفتم سلام همکلاسی ... گفت من اولین انتخابم تهران بود اون جا قبول شدم

واقعا شوکه و ناراحت شده بودم...نه از بابت این که چرا اون تهران قبول شده و من نه...چون من به هیچ

وجه اهل رفتن به تهران نبودم ... از محیط تهران بیزارم ...فقط برای مسافرت اون جا رو دوست دارم...

همه ناراحتی من از این بود که چطور به خودش اجازه داده منو بازی بده؟؟؟مطمئن شدم باخودش فکر کرده

اگر به من بگه که انتخاب اولش تهرانه من هم می زنم اون جا و چون رتبم از اون بهتر بود  اون می ره کنار...

از اون زمان بود که فهمیدم از پشت خنجر زدن می تونه عواقب بدی رو به دنبال داشته باشه...عواقبی مثل

نفرت...مثل عدم اعتماد...

و حالا موارد دیگه که حوصله نوشتن نیست

و حالا من...این ها رو ننوشتم که بگم از این آدم ها کینه به دل دارم(چون اصلا آدم کینه ای نیستم) بر عکس

کلی هم ازشون ممنونم ...نه به خاطر رفتار زشتشون...بلکه به خاطر اینکه بهم یاد دادن...یاد دادن که چطور

باید زندگی کنم

 

                     

 

پی نوشت ۱: این روز ها دلم از آدم هایی گرفته که حرف از گذشت می زنن اما پای عمل که می رسه ...

حالا نه خیلی راحت ... ولی در هر صورت یه جورایی خودشونو کنار می کشن

پی نوشت ۲:خدا را گفتم بگذار جهان را قسمت کنیم ... آسمون مال تو زمین مال من ...خدا خندید و گفت:

تو بندگی کن ...همه دنیا مال تو ...من هم مال تو

پی نوشت ۳: التماس دعا



تاريخ : یکشنبه ششم آذر 1390 | 0:7 | نویسنده : مولود

 

دانی که چرا چوب شود قسمت آتش؟

بی حرمتیش بر لب و دندان حسین است!

دانی که چرا آب فرات است گل آلود؟

شرمندگی اش از لب عطشان حسین است!

دانی که چرا خانه حق گشته سیه پوش؟

زیرا که خدا نیز عزادار حسین است

                         السلام علیک یا ابا عبدالله

 

 پی نوشت ۱: به امید خدا چهارشنبه راهی هستم...چقدر دلمممممممممممم هواشو کرده بود...یا امام

رضا ازت ممنونم...ازت ممنونم که منو به خونت دعوت کردی

پی نوشت ۲:از نظر من آدم ها به سه دسته تقسیم می شن...بعضی هاشون تو آسمون سیر می کنن

که حقیقتا خوش به حالشون...بعضی هاشون بین آسمون و زمین معلق هستن...وضعیتشون بد نیست...

عده ای می رن به سمت آسمون و خوش به حالشون عده ای هم میان به سمت زمین و بد به حالشون

بعضی ها هم تو زمین سیر می کنن...فقط می تونم بگم وای بر حالشون

پی نوشت ۳:التماس دعا[گل]