بعضی روزا فکر میکنم بار گناهم
کاری کرده با من که پیش تو رو سیاهم
از خجالت بسته نگاهم
درونم میسوزه از سوزش آهم
یاد گرفتاریم میفتم
یاد اون لحظه ای که میبرنم
به یا غسل و کفنم
یاد فشار قبرم و فریاد زدنم
یاد عذاب و بدنم
یاد اون لحظه ای که دو تا ملک سوال کنن
یاد ساکت شدنم
یاد اون شلاقایی که میزنن روی تنم
که بگو خدات کیه؟
قبلت کجاست؟
چیه کتابت و اسم پیمبرتو بگو
کمکم کن نمونه
جوابم توی گلو.
تو سوال اولی بگم
دیگه هر چی که بگن بگم
"التماس دعا"
الو سلام
منزل خداست؟
این منم مزاحمی که آشناست
شماره را هزار بار این دلم گرفته است
ولی هنوز پشت خط در انتظار یک صداست
شما که گفته اید پاسخ سلام واجب است
به ما که می رسد ، حساب بنده هایتان جداست؟
الو ....
دوباره قطع و وصل تلفنم شروع میشود
خرابی از دل من است یا که عیب سیم هاست؟
چرا صدایتان نمی رسد کمی بلند تر
صدای من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟
اگر اجازه می دهید برایتان درد دل کنم
شنیده ام که گریه بر تمام دردها شفاست
دل مرا بخوان به سوی خود، سبک شوم
پناهگاه این دل شکسته خانه ی شماست
الو ، مرا ببخش ، باز هم مزاحمت شدم
دوباره زنگ می زنم ، دوباره ، تا خدا خداست
دوباره ...
... تا خدا خداست
یک دانه چوب کبریت
شمع تولدم بود
مهمان من در این جشن
تنها دل خودم بود
شاید به کارهایم
یا شعر من بخندی!
شمع تولدم بود
یک تکه نان قندی
یک مورچه مرا دید
یک ذره از کیکم خورد
یک ریزه کند و آن را
با خود به لانه اش برد
برگشت او دوباره
همراه دوستهایش
من با دلم دوتایی
کف می زدیم برایش
"ناصر کشاورز"
تو این شبای قشنگ ماه رمضان منو از دعا محروم نکنید
باورم کن
باور تو آسمان است
رونق جان
کهکشان است
باورت را می ستایم
عاشقانه می نوایم
من غریبم ای صمیمی
همدم من ای قدیمی
در غروب بی کسی ها
این همه دلواپسی ها
باورم کن سرزمینم
با وجودت بهترینم
رنگ شب رنگ سیاهی
تیرگی غم یا تباهی
آسمان ابری و تار
ناله های پشت دیوار
من گرفتار زمانم
ترس و وحشت سایه بانم!
باورم کن سرزمینم
باورم کن بهترینم...
"مولود"
و این هم حرف های یک مادر :
چرا از من جدایی نازنینم
بیا میخواهم آن رویت ببینم
مگر با تو چه کردم دل بریدی؟
برایم راه تنهایی گزیدی؟
به وقت کودکی با تو نبودم ؟
بگو آیا رهایت من نمودم؟
مگر رنجی عذابی دیدی از من؟
تو کار ناصوابی دیدی از من؟
بیا مادر به قربانت عزیزم
بیا تا اشک شادی را بریزم
مرا مادر خطابم کن جوانم
چه سودی میبری تنها بمانم؟
نمی دانم چرا اینگونه هستم !
چرا از عشق تو لبریز و مستم !
اگر رفتی برو باشد خدایت
نگهدارو رفیق و رهنمایت
فقط یادی زمن کن هر زمانی
بدان در من همیشه جاودانی
"مولود"
دلم میخواست اون روزا که دریا طوفانی بود
موج های دریا امون نمی دادن
آسمون ابریه ابریه ابری بود
و ماهیا خسته و آشفته و وحشت زده...
حضور داشتم
و لحظه لحظه ی اون روزا رو با تموم وجودم درک میکردم
و باهاشون زندگی میکردم.
میدونم منم مثل اکثر ماهیا
خسته و آشفته و وحشت زده میشدم
و شایدم دووم نمیاوردم
اما نهایتش میتونستم یه شاهد باشم
اما افسوس ....افسوس وقتی پی به واقعیت بردم
که دیگه دریای طوفانی در کار نبود
آسمون صاف بود و
آبی آبی آبی
و ماهیا
آروم آروم آروم...
شاید قسمت منم همین بود.
"مولود"
یه خواهشی دارم ، میشه برای امتحاناتم دعا کنید ؟؟؟
ممنون.
براتون آرزوی موفقیت دارم
ترانه ای روی زمین افتاده بود .قناری کوچکی آن را برداشت و در گلوی نازک خود ریخت.
ترانه در قناری جاری شد.با او در آمیخت.ترانه آب شد.ترانه خون شد.ترانه نفس شد و زندگی.
قناری ترانه را سر داد.ترانه از گلوی قناری به اوج رسید.ترانه معنا یافت.ترانه جان گرفت.
قناری نیز و همه دانستند که از این پس ترانه بودن است.ترانه هستی است.ترانه جان
قناریست.
ایمان ترانه ی آدمیست.
قناری بی ترانه می میرد و آدمی بی ایمان.
"عرفان نظر آهاری"
التماس دعا
هوا سرد است و ميگويي چرا باران خداي من؟
من از باران گريزانم نميخواهم رسد بر تن
دلت مي آيد اي انسان كه باران را جفا گويي
مگر باران تو را پس زد كه اينگونه سزا گويي
براي گرم بودن هم دليل وآيه اي داري
كه گرماي وجود من مرا كافيست اين اري
به هنگام پريشاني خدا تنها رفيقت است
و هنگامي كه غم داري شوي از عشق او تو مست
ولي وقتي كه شادي تو خدا را ميبري از ياد
چرا اين گونه اي آدم ؟ كه غم را داده اي بر باد ؟
به خوبي ها فرايت خواند بدي را بر گزيدي آااه
بگفت از چاله بيرون آي ولي رفتي تو در يك چاه
نمي دانم چرا انسان به اين اندازه مغرور است
نزن ساز مخالف باز كه اين از آدمي دور است
خدا از دستمان مانده به اين خاطر بود شايد
كه شاعر هم زماني گفت : "عجب صبري خدا دارد "
"مولود"
با آرزوی سالی خوش برای همه
روز قسمت بود.خدا هستي را قسمت ميكرد.
خدا گفت چيزي از من بخواهيد .هر چه كه باشد شما را خواهم داد.
سهمتان را از هستي طلب كنيد.زيرا خدا بسيار بخشنده است.
و هر كه آمد چيزي خواست.
يكي بالي براي پريدن و ديگري پايي براي دويدن.
يكي جثه اي بزرگ خواست و آن يكي چشماني تيز.
يكي دريا را انتخاب كرد و يكي آسمان را.
در اين ميان كرمي كوچك جلو آمد و به خدا گفت:خدايا ! من چيز
زيادي از اين هستي نميخواهم.
نه چشماني تيز و نه جثه اي بزرگ، نه بالي و نه پايي،
نه آسمان و نه دريا.تنها كمي از خودت،كمي از خودت به من بده.و خدا كمي نور به او داد.
نام او كرم شب تاب شد.
خدا گفت:آن كه نوري با خود دارد بزرگ است ، حتي اگر به قدر ذره اي باشد.
تو حالا همان خورشيدي كه گاهي زير برگي كوچك پنهان ميشوي.و رو به ديگران گفت:
كاش ميدانستيد كه اين كرم كوچك بهتري را خواست،زيرا كه از خدا جز خدا نبايد خواست.
هزاران سال است كه او ميتابد روي دامن هستي ميتابد وقتي ستاره اي نيست.
چراغ كرم شب تاب روشن است و كسي نميداند كه اين همان چراغي است كه روزي خدا آن را
به كرمي كوچك بخشيده است.
"عرفان نظر آهاری"
"التماس دعا"
پس تو خوشحال ميشي از بدبختي دوستات
من؟!!!
چرا حرف تو دهنم ميذاري؟
آره. تو خودت گفتي خوشت اومد از اينكه من تحقير شدم يادت رفته؟؟؟
من اينو گفتم؟من فقط گفتم عقيدم اينه كه حرف حق رو بهت زده
چون ميدونسته تو خوبي پاكي اين حرفا رو بهت زده.
نه تو هميشه بدي منو ميخواي هميشه همين جور بوده.
نه اين طور نيست متاسفم برات كه اين طوري در مورد من قضاوت ميكني.
منم براي تو متاسفم .براي هميشه خداحافظ.
براي هميشه!!!
آره براي هميشه خداحافظ.
باشه.خداحافظ.
به همين سادگي....
ما كه ميترسيم از هجرت دوست كاش ميدانستيم روزگاري كه به هم
نزديكيم چه بهايي دارد كاش ميدانستيم كه سفر يعني چه و چرا
مرغ مهاجر وقت پرواز به خود مييييييييييييييييييييييلرزد
كاش ميييييييييييييييييييييييييييييدانستيم
.jpg)
"التماس دعا"
اغنيا مكه روند و فقرا پيش تو آيند
جان به قربان تو آقا كه تو حج فقرايي
يا امام رضا خيلي وقته دلم ميخواد بيام خونت
دعوتم نميكني؟؟؟
آقاجونم تولدت مبارک
"التماس دعا"
سلام
نميدونم شاعر اين شعر كيه ولي فكر كنم يكي از آقايون
دانشگامونه نميشناسمش وگرنه حتما ازشون اجازه ميگرفتم كه شعرشون رو به عنوان پست
جديدم قرار بدم اميدوارم راضي باشن اسمشونم نميدونم كه بخوام پايان شعر بنويسم...
اين يه شعريه كه در نوع خودش بي نظيره به طولاني بودنش نگاه نكن اگه يه بار بخونيش
دلت ميخواد دوباره بخونيش دوباره كه خوندي دلت ميخواد بازم بخوني و بخوني و ...
اگر حرفمو باور نميكني يه بار با دقت تمام بخونش ببين چطوري خدا داره با بندش با زباني
ساده و صميمي صحبت ميكنه...
ببين با خوندن اين شعر چه قدر ارووم ميشي...
بخوان مرا
منم پروردگارت
خالقت از ذره اي ناچيز
صدايم كن مرا
آموزگار مادر خود را
قلم را ، من هديه ات كردم
بخوان مرا
منم معشوق زيبايت
منم نزديك تر از تو به تو
اينك صدايم
رها كن غير مارا،سوي ما باز آ
منم پروردگار پاك بي همتا
منم زيبا ، كه زيبا بنده ام را دوست مي دارم
تو بگشا گوش دل
پروردگارت با تو مي گويد
تو را در بيكران دنياي تنهامان،
رهايت من نخواهم كرد
بساط روزي خود را به من بسپار
رها كن غصه ي يك لقمه نان و آب فردا را
تو راه بندگي طي كن
عزيزا ،من خدايي خوب مي دانم
تو دعوت كن مرا بر خود
به اشكي،يا خدايي،ميهمانم كن
كه من چشمان اشك آلوده ات را دوست مي دارم
طلب كن خالق خود را
بجو مارا
تو خواهي يافت
كه عاشق مي شوي مارا
و عاشق مي شوم بر تو
كه وصل عاشق و معشوق هم
آهسته مي گويم ، خدايي عالمي دارد
قسم بر عاشقان پاك بي ايمان
قسم بر اسب هاي خسته در ميدان
تو را در بهترين اوقات آوردم
قسم بر عصر روشن
تكيه كن بر من
قسم بر روز، هنگامي كه عالم را بگيرد نور
قسم بر اختران روشن اما دور
رهايت من نخواهم كرد
بخوان ما را
كه گويد كه تو خواندن نمي داني؟
تو بگشا لب
تو غير از ما خداي ديگري داري؟
رها كن غير ما و
آشتي كن با خداي خود
تو غير از ما چه مي جويي؟
تو با هر كس به جز با ما ،چه مي گويي؟
و تو بي ما چه داري،هيچ!
بگو با ما چه كم داري عزيزم،هيچ!!
هزاران كهكشان و كوه و دريا را
و خورشيد و گياه و نورو هستي را
براي جلوه ي خود آفريدم من
ولي وقتي تو را من آفريدم
بر خودم احسنت مي گفتم
تويي زيباتر از خورشيد زيبايم
تويي والاترين مهمان زيبايم
كه دنيا بي تو ، چيزي چون تو را ، كم مي داشت
تو اي محبوب ترين مهمان زيبايم
نمي خواني چرا ما را؟؟
مگر آيا كسي هم با خدايش قهر مي گردد؟
هزاران توبه ات را گرچه بشكستي
ببينم ، من تو را از درگهم راندم؟
اگر در روزگار سختيت خواندي مرا
اما به روز شاديت يك لحظه هم يادم نكردي
به رويت بنده ي من ،هيچ آوردم؟؟
كه مي ترساندت از من؟
رها كن آن خداي دور
آ» نامهربان معبود
آن مخلوق خود را
اين منم پروردگارت ، خالقت
اينك صدايم كن مرا ، با قطره اشكي
به پيش آور دوست خالي خود را
با زبان بسته ات كاري ندارم
ليك غوغاي دل بشكسته ات را من شنيدم
غريب اين زمين خاكيم
آيا عزيزم ، حاجتي داري؟
تو اي از ما
بگردان قبله ات را سوي ما
اينك وضويي كن
خجالت مي كشي از من؟؟؟
بگو،جز من ، كسي ديگر نمي فهمد
به نجوايي صدايم كن
بدان آغوش من باز است
براي درك آغوشم
شروع كن ، يك قدم با تو
"تمام گام هاي مانده اش ، با من"
اين كه چه داشته باشي چه كسي باشي كجا باشي
يا مشغول به چه كاري باشي
تو را خوشبخت يا بدبخت نميكند.
فكر تو تو را خوشبخت يا بدبخت ميكند.
"ديل كارنگي"
it is not what you have or who you are
or were you are or what are you doing
that makes you happy or unhappy.
it is what you think about.
خواهم در خانه ات اکنون شوم ، ای یار نشد
ماهی برکه جیحون شوم ، ای یار نشد
در ره عشق سبک بال گشودم پر پرواز
تا همای آسمان نیلگون شوم ، ای یار نشد
میکده ها بربستم تا از ین سو دلم آزاد شود
بلکه هوشیار به تو مجنون شوم ، ای یار نشد
خرم آن روز دعای سحرم را براتی گیرم
با پیک سحر صاحب قارون شوم ، ای یار نشد
خدایا گر ساز ندامت ننوازد " مولود " ، چه کند ؟
شاید به فریاد این ساز مدیون شوم ، ای یار نشد
" مولود "
بگو تا بشنون نامهربونا
چرا بايد بمونن حالا تنهاي تنها
اونا كه بودن عمري همدم ما؟
"عيد فطر رو پيشاپيش بهتون تبريك ميگم و براتون آرزوي موفقيت دارم"
پسر با عصبانيت گفت: چرا اين وقت شب مرا از خواب بيدار كردي؟
مادر گفت:25 سال قبل در همين موقع شب تو مرا از خواب بيدار كردي.فقط خواستم بگويم تولدت مبارك.
پسر از اينكه دل مادرش را شكسته بود تا صبح خوابش نبرد , صبح سراغ مادرش رفت .
وقتي داخل خانه شد مادرش را پشت ميز تلفن با شمع نيمه سوخته يافت
ولي مادر ديگر در اين دنيا نبود .
تو این شبای قشنگ ماه رمضان منو از دعا محروم نکنید.
می گم ماه رمضان چقدر قشنگه!
چقدر دلا به هم نزدیک و صمیمیت ها بیشتر می شه.
حرف اول وحدت و حرف اخر جدایی.
آدما آروم ترن و آرامش( آخ که چه نعمتی )
فکرشو بکن با یاد خدا چه اندازه از زشتی ها رنگ می بازن و زیبایی ها جوونه می زنن.
پلیدی ها کنار می رن و تو داری سعی می کنی که دور حتی کوچک ترین گناهت یه خط
قرمز قرمز قرمز بکشی.
ماه رمضان چقده قشنگه!
یازده ماه سال خودت بودی و حالا می خوای یه ماه رو فقط واسه خود خدا خالص کنی دلتو.
وقتی صدای دعای سحر تو گوشت میپیچه و از خود بیخود می شی..
وقتی که موقع افطار "انا انزلناه"می خونی و دلتو به خدا نزدیک و نزدیک تر می کنی..
و وقتی اولین لقمه رو بر می داری ، یاد آدمایی می افتی که ندارن.
اونا دارن الان چیکار می کنن؟؟؟
دلت غمگین می شه.ولی همین غمگین شدنت قشنگه.چون همدلی رو می رسونه.
این که به فکر شونی.داری واسه هم نوعت غصه می خوری.
آره ، ماه رمضان خیلی قشنگه.
سر سفره ی افطار که نشستی یادت نره ، یادت نره ها ،
واسه ظهور آقا امام زمان ،واسه شفای مریضا ، واسه رفع بیکاری جوونا ، واسه نزدیک تر شدن دل ها به خدا
دعا کنی.
تو این شبای قشنگ ماه رمضون منو هم از دعا محروم نکنید.